Jean Dujardin op één van de gewraakte affiches

Het verbod komt op een lastig moment voor de charismatische acteur Jean Dujardin. Hij maakt kans op de Oscar voor beste acteur voor zijn rol in de film The Artist, de Franse succesfilm die in totaal tien nominaties in de wacht sleepte en ook drie Golden Globes won vorige maand. Franse media vragen zich nu af of dit ‘schandaal’ de kansen verkleint om de Oscarnominaties om te zetten in bekroningen, omdat Amerikanen een stukje puriteiner zijn dan Europeanen.

Vandaag werd ook een poster van de film Underworld 4 in Marseille van de bussen gehaald omdat er vuurwapens op stonden. De zuid-Franse havenstad wordt de laatste maanden geteisterd door een golf van zeer gewelddadige criminele afrekeningen en stadsvervoerder RTM wilde geen olie op het vuur gooien.

De trailer van Les Infidèles:

De eenkamerwoning waar Linda met drie kinderen woont (foto: Amélie Gautier)

De Abbé-Pierre Stichting heeft woensdag haar jaarrapport gepresenteerd over de slechte huisvesting in Frankrijk. Linda, een alleenstaande moedere, woont in een zeer slecht onderhouden studio. Ze verpersoonlijkt een van de vele gevallen die de Abbé Pierre Stichting aan de kaak stelt.

Het is wit en heeft drie etages: Linda is trots op het indrukwekkende stapelbed, haar nieuwste aankoop. Hij staat fier tussen de ingang en een kast die niet meer dicht gaat vanwege de vocht. Hij domineert de kamer, de enige kamer. Linda, alleenstaande moeder van 28 jaar en haar drie kinderen van 3, 4 en 6 jaar oud, wonen in een gebouw in het 18e arrondissement van Parijs. Hun appartement is officieel 25m2 groot, maar in werkelijkheid slechts 17m2. Huurprijs: iets meer dan €700. Buitensporig, vooral voor deze vrouw die leeft van wat wekelijkse uren huishoud- en strijkwerk en een aantal familietoelagen. Ze is slechts één van de 3,6 miljoen mensen (op een bevolking van 65 miljoen) die niet of zeer slecht gehuisvest zijn, volgens het rapport van de Abbé Pierre stichting.

Er staat in de studio van Linda en haar kleuters een kast, een kleine televisie en een tafeltje dat dienst doet als huiskamer. Daarnaast een slaapbank die de rol van de kamer van de moeder vervult, een keukenblok, twee ijskasten, een commode en het stapelbed. Daar slapen Jeannette, Christa en Nathan, de kleinste. Overdag heeft ieder matras een ander rol: speelkamer, een etage om de schone was op te leggen, en een etage voor de Linda’s administratie. Het op elkaars lip zitten zorgt soms voor een puinhoop. Zodra de kinderen uit school komen is er nergens meer plek. “De oudste gaat nu regelmatig spelen bij vriendinnetjes en als ze thuiskomt vraagt ze waarom het bij ons zo klein is”, vertelt Linda. Om 9 uur ’s avonds gaat voor iedereen het licht uit, ook voor Linda. “Ze moeten kunnen slapen in stilte en in het donker”, legt ze uit.

Al anderhalf jaar nijpend

Behalve dat de woning klein is, bevindt ze zich ook in hele slechte staat. De muur achter de bank komt los door de kou, het enige raam sluit slecht en laat tocht door, ijskoud in deze strenge winterdagen. Vorig jaar viel de geiser van de muur, bovenop een vriendin van Linda. De badkamer ziet er nauwelijks beter uit. Door een lekkage vallen er stukken van het plafond. Delen van de muur zijn bedekt door schimmel, de scheuren bij elkaar gehouden met stukken plakband.

Linda woont hier sinds 2007. Dan stopt ze weer een tochtgat dicht met een stuk stof, dan plakt ze weer een stuk muur vast of leegt ze twee spuitbussen om de kakkerlakken te verjagen. Toch vertelt de jongedame met opgeheven hoofd haar verhaal, zonder al te veel klagen. Ze heeft erger gezien. Het leven van deze jonge Afrikaanse, die onlangs haar definitieve papieren heeft gekregen, is chaotisch en ingewikkeld verlopen. Als wees, zonder vader noch moeder, ontvlucht ze in 2002 de burgeroorlog in Angola. “Kom met mij mee, hier ben je niet veilig”, vertelt een oom haar. Ze komt terecht in Parijs, maar dat had ook ergens anders kunnen zijn. Het was niet de bedoeling dat ze zou blijven. Maar de ‘tijdelijke’ situatie duurt inmiddels tien jaar. Ze woont een tijdje in Toulouse en daarna in Parijs. Ze maakt Portugeessprekende vrienden, wordt verliefd, en vervolgens zwanger. Gedurende drie jaar woont ze in shabby hotelkamertjes. Regelmatig vraagt Linda een grotere woning. Ze staat op de urgentielijst, nu al anderhalf jaar. “De gemeente zegt dat er niets beschikbaar is”, verzucht ze. Toen ze in Angola was, droomden Linda’s vrienden ervan in Frankrijk te komen wonen, “waar iedereen gelukkig is”. Zij niet. Ze wilde een ‘goede naaister’ worden en een ‘goede echtgenoot’ vinden. En nu? “Met drie kinderen valt er minder te dromen,” vindt ze, “Ik wil alleen maar zoveel mogelijk werken en een grotere plek vinden voor hen. Iets waar ze in ieder geval een echte slaapkamer hebben,” voegt ze er aan toe terwijl ze naar het stapelbed staart…

Als ik jou help, help je mij dan ook?

Franse media melden vanmiddag dat de Duitse Bondskanselier Angela Merkel Nicolas Sarkozy een steuntje in de rug gaat geven tijdens zijn verkiezingscampagne. Zij zal haar opwachting maken op verschillende Franse verkiezingbijeenkomsten deze lente. Merkozy, zoals de twee leiders bekend zijn geworden sinds de eurocrisis, hebben altijd een wat prikkelige relatie gehad. Ze ontmoeten elkaar nagenoeg om de week en hebben in de loop der tijd een modus operandi gevonden. Bovendien zijn Merkels CDU en Sarkozy’s UMP van dezelfde politieke kleur.

De zittende Franse president heeft alle hulp nodig die hij kan vinden. Zijn belangrijkste tegenstander, de socialist François Hollande, leidt de peilingen. De recentste geeft hem een overwinning van maar liefst 60% in de tweede ronde op 6 mei aanstaande. Ook Sarkozy zelf begint rekening te houden met de mogelijkheid dat hij kan verliezen. Vorige week speculeerde hij zelfs over het einde van zijn politieke carrière. In een laatste poging het tij te keren, zal hij morgen een aantal nieuwe hervormingsmaatregelen presenteren, zoals bijvoorbeeld een BTW-verhoging van 1,5% en een financiële transactietaks. Sarkozy zal morgenavond geïnterviewd worden door vier journalisten in zijn paleis, het Elysée. Zeker negen Franse televisiezenders zenden het evenement live uit, een score waar zelfs Kim Jong-Un van zou gaan blozen.

De aankondiging van Merkels deelname aan Sarkozy’s campagne werd gedaan in een speech van Hermann Gröhe, de algemeen secretaris van de CDU. De belofte is opmerkelijk, omdat Nicolas Sarkozy officieel nog geen kandidaat is. Cynici (zoals uw correspondent) zouden het feit dat juist een CDU-leider aankondigt dat de Franse president kandidaat is, nog voordat hij het zelf doet, kunnen zien als een verdere stap op weg naar een Duitse overname van de Europa. Anderen zien het wellicht als een cadeautje van de Bondskanselier: Nicolas Sarkozy wordt vandaag 57 jaar en viert waarschijnlijk zijn laatste verjaardag als president…

De verboden affiche

De affiches van de nieuwe theatershow van cabaratier Stéphane Guillon zijn gisteren uit de Parijse metro verwijderd door hetzelfde bedrijf dat ze ‘s morgens had opgeplakt. “Mijn poster in de metro is gecensureerd, zonder enige uitleg”, meldt Guillon op zijn Twitteraccount. De slogan op de poster, En mai 2012, Stéphane Guillon s’en va aussi (‘In mei 2012 vertrekt ook Stephane Guillon’) zou te politiek getint zijn voor de ruime vier miljoen passagiers die dagelijks de Parijse metro nemen. Ondergronds verzet tegen theatermaker Media Transports, het bedrijf dat de reclameruimte in de Parijse metro exploiteert, beroept zich op neutraliteit en zegt dat religieuze en politieke boodschappen verboden zijn, vooral ten tijde van verkiezingscampagnes.

Stéphane Guillon

Afgezien van het fait dat de verkiezingscampagne officieel nog niet begonnen is, is de tekst op de affiche allesbehalve politiek. De zin is weliswaar een verwijzing naar het aannemelijke verlies van president Nicolas Sarkozy bij de verkiezing in april en mei, maar is in eerste instantie reclame voor de theatermaker zelf.

Stéphane Guillon werd vooral bekend door zijn bijdrages aan de radiozender France Inter, waar hij menig politicus op de hak nam. Hij maakt er geen geheim van een tegenstander van Sarkozy te zijn; onlangs veroorzaakte hij een relletje toen hij bij zijn huwelijk het officiële portret van Nicolas Sarkozy in het gemeentehuis van de muur haalde. De posters waren bedoeld voor zijn programma dat hij gedurende de laatste verkiezingsweek, van 1 tot 6 mei aanstaande, zal opvoeren in het beroemde theater Olympia.

Een wetsdienaar op heterdaad betrapt op het schenden van Europees recht

In BNR Europa, vanuit het Europees Parlement in Brussel, deze week:

• Hoe zorg je ervoor dat notoire belastingontduikers weer gaan betalen? Griekenland probeert het nu met een schandpaal. Of dat een goed idee is, bespreken we met Karel Lannoo van denktank Centre for European Policy Studies;
• In de serie Grenzen van Europa kijken we naar de binnengrenzen. Want ook al is er vrij verkeer van personen, de Nederlandse Marechaussee  (of ‘stallenwacht’ in goed Nederlands) voert controles uit. Valt dit binnen de regels van Schengen of niet? Volgens de Europese Commissie mag het niet, rechters komen er niet uit, maar BNR Europa misschien wel;
• Oostenrijk is zijn Triple A status kwijt. We bellen met Wenen om te vragen hoe de economie van het Alpenland er voor staat. Is de verlaging terecht of niet?

Luister hieronder.

Anne Sinclair

Bijna driehonderd journalisten kwamen vanmorgen opdagen bij de lancering van de Franse versie van de succesvolle Amerikaanse website The Huffington Post. De meesten waren daar waarschijnlijk niet voor de site zelf, maar meer uit nieuwsgierigheid naar de hoofdredactrice: Anne Sinclair, ook wel bekend als ‘mevrouw DSK’.

Samen met oprichtster Arianne Huffington, vertelde Sinclair in het gebouw van Le Monde (dat 34 procent van de aandelen van ‘Le Huff Post’ bezit) wat de site te bieden heeft: Nieuws, achtergronden, links naar andere sites en bijdragen van bekende en minder bekende bloggers. Niets nieuws onder zon dus. Bovendien worden de bloggers niet betaald, maar ‘profiteren’ ze van het enorme publiek van de site. De Amerikaanse versie van The Huffington Post trekt naar eigen zeggen 34 miljoen unieke bezoekers per maand en zou daarmee de grootste nieuwssite ter wereld zijn.

Le Huff Post

Netwerk

Sinclair kreeg uiteraard wat vragen over de ‘Affaire Sofitel’ zoals een van de aanwezige journalisten het eufemistisch uitdrukte. Ze ging er echter nauwelijks op in. De kersverse hoofdredactrice benadrukte dat ze als journalist het onderwerp zeker behandeld zou hebben, omdat de redactie onafhankelijk is. Ze kwal kwam even in verlegenheid toen ze op de vraag of haar indrukwekkende adressenboekje de reden was dat ze Le Huffington Post gaat leiden, antwoordde dat waarschijnlijk iedere journalist net zo’n goed netwerk heeft als zijzelf. Ook al was Sinclairs opmerking niet grappig bedoeld, de zaal vol journalisten moest toch lachen.

Winst

De directeur van Le Monde wilde geen mededelingen doen over de omvang van de investering. De site heeft acht journalisten in dienst genomen. Anne Sinclair wordt niet betaald, maar zal beloond worden naar resultaat. De Franse versie moet in 2014 winstgevend zijn. Geen gemakkelijke opgave want het land kent veel journalistieke sites. De zogenaamde ‘pure players’, zoals bijvoorbeeld Rue89, Mediapart, de Franse versie van Slate en Atlantico, hebben veel succes. Het is de vraag of Le Huffington Post enige kleur gaat aanbrengen in het al overvolle Franse landschap van journalistieke websites. Anne Sinclair heeft in ieder geval de broodnodige afleiding en hoeft niet meer hele dagen thuis te zitten met haar illustere echtgenoot.

De Armeense gemeenschap in Frankrijk heeft zeer actief gelobbyd en de regeringspartij UMP wordt verweten de wet te hebben ingediend om in de smaak te vallen bij de Armeense gemeenschap, nu de presidentsverkiezing voor de deur staat. Geschat wordt dat er ongeveer 600.000 mensen wonen van Armeense origine, de meesten in Parijs en rondom de Côte d’Azur. Dat aantal is vergelijkbaar met de ongeveer half miljoen Turken in Frankrijk, van wie de meesten in en om Parijs wonen en in het oosten van het land.

Ook in andere Franse steden waren er vandaag demonstraties tegen de wet. De senaatscommissie die adviseert over wetten heeft het voorstel al afgekeurd vanwege het feit dat het in strijd zou kunnen zijn met de Grondwet en met eerdere jurisprudentie. Dat advies kunnen de senatoren echter naast zich neer leggen. De Senaat stemt maandag over het voorstel. Als de wet wordt aangenomen riskeert iedereen die officieel erkende genocide ontkent, in Frankrijk een boete van €45.000 en een jaar gevangenisstraf.

François Hollande

Het duurt nog precies drie maanden voor de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezing, maar in de peilingen gaat François Hollande, de socialistische kandidaat comfortabel aan kop. Volgens opiniepeiler BVA zou Hollande in de eerste ronde 30% van de stemmen halen en Nicolas Sarkozy 23% (-1 procentpunt sinds vorige week). In de tweede beslissende ronde (op zondag 6 mei) zou Hollande het royaal winnen van Sarkozy met 57%. Maar het is verre van zeker of de huidige president die tweede ronde wel haalt: Marine Le Pen, leider van het extreem-rechtse Front national, zit hem met op de hielen. De centrist François Bayrou heeft in drie maanden zijn score verdubbeld en staat nu op 13% in de eerste ronde.

De economische situatie in Frankrijk is verre van florissant. Het land verloor afgelopen week de Triple A rating van het kredietwaarderingsbureau Standard & Poor’s en er komen dagelijks meer dan duizend werklozen bij. Het zal dus zeer moeilijk worden voor Nicolas Sarkozy, die zich officieel nog niet kandidaat heeft gesteld, om in mei herkozen te worden. In de race om het Elysée, houdt Hollande morgen een grote bijeenkomst in de Parijse voorstad Le Bourget, waar men 10 à 15.000 man verwacht.